Home / Blogs / Sacha / Feestelijk afscheid

Feestelijk afscheid

Werken bij het OLVG doe ik sinds 1 oktober niet meer. Pas nu ik een week heb rondgelopen bij mijn nieuwe werkgever, voel ik - dwars door de spanning van al het nieuwe heen - het gemis.

Hé, daar loopt Frans, Willemke, Bernard, Addy... o nee, dat kan helemaal niet. Maar toch zie ik mijn IC-collega’s overal. Want ze staan op mijn netvlies en in mijn geheugen gebrand. Ik hallucineer ze gezellig met me mee in mijn onbekende werkomgeving.

Forenzen

Ik kijk regelmatig in mijn agenda naar mijn nieuwe rooster. Is er ergens ruimte om een dagje te gaan flexwerken op de IC? Dan hoef ik het OLVG niet helemaal op te geven. Maar nee, het gaat niet. School, studeren, opdrachten uitwerken, onregelmatige diensten draaien, forenzen naar Utrecht: het gaat al meer dan genoeg energie kosten.

Klonen

Mijn enige reden om het OLVG te verlaten, diende zich aan. De opleiding die ik wilde gaan volgen, is er niet voorhanden: de kinder-intensive care. Dat betekende dus afscheid nemen. Ik had mijzelf graag hebben kunnen klonen, zodat ik tegelijkertijd én op de OLVG-IC kon blijven én de kinder-IC-opleiding kon doen. De wetenschap is druk bezig dit mogelijk te maken. De eerste resultaten worden in het volgende millennium verwacht.

Guirlandes

Mijn laatste dienst was ’s nachts. De afdeling was versierd met vergrote pasfoto’s van mij, door collega’s voorzien van oorbellen en halskettingen in Nijntje-thema. Giechelend liep ik naar de koffiekamer, waar ik een met slingers behangen stoel aantrof en guirlandes van de ene naar de ander plafondhoek. Ik was zo wiebelig van het omgedraaide waak-slaapritme dat de lieve blijken van steun en waardering maakten dat ik zin kreeg voluit een potje te gaan huilen.

Verlies

Als kortstondig lid van de Werkgroep werving en selectie had ik echter wel enige gewetenswroeging. Omdat ik met alle feestelijkheid leek te worden ‘beloond’ voor mijn vertrek. Terwijl het voor de afdeling een fiks verlies betekent, bijna een hele FTE. Daarom zouden we IC-verpleegkundigen niet alleen bij hun vertrek, maar vooral ook bij hun komst op de afdeling fiks in de slingers moeten zetten!

Iedereen in het OLVG, het ga jullie ongelooflijk goed!


Sacha

In 2009 werd Sacha IC-verpleegkundige en was tot oktober 2011 met veel plezier werkzaam op de IC in het OLVG. Ze is nu te vinden in het UMC en volgt de kinder-IC opleiding.



Beter sinds ...

Wesley is basketballer. Hij hoopte op een dag gescout te worden. Daarom trainde hij als een beest. Mét een donorhartklep...

Mevrouw Verbrugge leeft bewust. Ze doet aan Tai Chi. Maar ook bij mevrouw Verbrugge komen met de ouderdom de kwalen...

Jeanine fietst graag met haar kinderen. Het is soms een beetje zwaar, zeker als het waait...