Gebroken heupjes

In januari 2010 ben ik begonnen met het opzetten van twee verschillende onderzoeken bij patiënten met een gebroken heup. De eerste studie is een farmaceutische trial waarbij we een nieuw middel onderzoeken dat voor snellere botgenezing moet zorgen. We denken dat patiënten door de snellere genezing van het bot ook weer eerder op de been zijn en misschien zelfs mobieler zijn dan daarvoor. Het middel heeft namelijk niet alleen effect op de plaats van de breuk zelf maar op het gehele skelet. We hopen dat de vaak afgenomen botdichtheid bij deze patiëntengroep in zijn geheel toeneemt. Zo wordt de kans op een nieuwe breuk wellicht verkleind.

Mijn eigen promotieonderzoek gaat over iets heel anders, namelijk vragenlijsten. Meestal een niet al te geliefd onderwerp bij patiënten, want ‘er moet al zoveel worden ingevuld’. Desalniettemin zijn deze vragenlijsten, die in mijn geval gaan over het dagelijks functioneren van patiënten na een gebroken heup, erg belangrijk. Vroeger stonden binnen orthopedie vaak het lichamelijk onderzoek en de röntgenfoto centraal. Als daar geen bijzonderheden werden gevonden of gezien, dan ging het ‘vanzelfsprekend’ ook goed met de patiënt. Tegenwoordig vinden we het steeds belangrijker om ook de mening van de patiënt te horen. De patiënt geeft zelf aan hoe hij in het dagelijks leven functioneert en dat is waar  het uiteindelijk om gaat. Een heupprothese kan technisch wel heel goed geplaatst zijn en er goed uitzien op de röntgenfoto, als de patiënt er in het dagelijks leven toch veel problemen van ondervindt dan heeft hij er niets aan. Andersom, een knieprothese kan tijdens een technische lastige operatie misschien niet helemaal perfect geplaatst zijn; als de patiënt er een paar maand later een marathon mee rent is dat hetgeen dat echt telt.

Dus, lang leve de vragenlijsten…